Гордата мајка Цеца пред извесно време отишле официјално да ја побараат за снаа, кои сите го познаваат тоа вредно семејство.

– Тие се фини луѓе, вистински домаќини. Тоа сите ќе ви го кажат. Чесно и вредно семејство. Еден од нив, сега газда на кафуле, открива дека своевремено работел во кланицата на семејството Родиќ.

– Работев кај нив три години. Немам ниеден лош збор за нив. Скромни вредни и чесни. Ако одете кај нив поздравете ги од Џексне, така ме викаа – рекол дечкото по име Анѓелко.

 

Дргу дечко се претставил како Урош, кој како што вели на шега бил вљубен во Богдана како мал.

Атмосверата била прекината кога влегол човек, кој се претставил како домар на школото, прашувајќи за кого се интересираме. Кога му е кажано, се одушевил.

– Што да ви кажам за девојката чии слики и денес стојат на огласна табла во нашето школо за сите заслуги во кошарката. Таа беше одлична во спортот, но и во школо – рекол домарот на школот во кое одела Богдана, а потоа прашавме и за семејството Родиќ.

– Не ми е тешко сега ова, кога дојдоа овде официјално да ја побараат. Беше убаво, весело… Имавме и убава вечера… Но многу тешко ми падна таа нивна тајна веридба. Вељко неможеше да дочека па тајно се вериле. Цеца тоа го дознала од новините, а не од него, а мене ми се јавија по телефот. Богдана ми рече: “Ние се веривме”. И што можев да кажам?. Едноставно ги подржав, да не расипувам… – раскажал таткото на Богдана.