Легендата за југословенскиот рок и основач на култни бендов со кои израснаа многумина, како и иницијатор на новиот бран во музиката, Милан Младеновиќ, почина на денешен ден пред точно 26 години.

„Момчето од вода“ е родено на 21 септември 1958 година во Загреб, а во најраното детство ја покажал својата љубов кон музиката. На шестгодишна возраст, со семејството се преселил во Сараево, а во 1970 година во Белград. Тој ја завршил на 11-та гимназија во Белград, каде кон крајот на седумдесеттите години заедно со неговиот школски пријател Драгомир Михаиловиќ Гаги го основал својот прв бенд „Лимоново дрво“, потоа познатиот бенд „Шарло Акробата“, а со најголема слава се здоби со  бендот „ЕКВ“.

„Шарло Акробата“ не траеше долго и од него се појавија два влијателни рок-групи – „Катарина Втора“ на Младеновиќ и „Дисциплина кичме“ на Којиќ. Во текот на 1982 година, клавијатуристот Маргита Стефановиќ Маги се приклучи на новиот бенд, а во 1983 година, басистот Бојан Пежар и тапанар „Шарл акробата“ Ивица Вдовиќ. Од „Катарина II“, групата која го издаде истоимениот албум во 1984 година, Вдовиќ и Михајловиќ го напуштија бендот. Групата го смени своето име во „Екатарина Велика“ и во 1985 година издаде и истоимен албум, кој доби одлични позитивни критики и го привлече големо внимание.

Во 1986 година, беше издаден албум со песната „Ти си сав мој бол“, кој „ЕКВ“ го лансираше директно во ѕвездите. Тие станаа најпопуларниот бенд и останаа така до 1994 година.

Секоја девојка од поранешна Југославија во тоа време беше заљубена во Младеновиќ, а имаше многу шпекулации за неговиот љубовен живот, но малку се знаеше. Последните години од животот ги помина со Маја Маричиќ, која му беше најголема љубов кон животот, и на која и е посветена песната „Очи боје меда “.

После спектакуларниот настап во Будва во 1994 година, Младеновиќ беше итно пренесен во болница, каде му беше дијагностициран рак на панкреасот, од кој почина на 5 ноември истата година во Белград. Тој беше погребан на Новите гробишта во Белград. Со неговата смрт, „Екатерина Велика“ престана да постои. Кога почина, Милан имаше само 36 години и 35 килограми, а неговата смрт беше проследена со многу контроверзии.

Проклетството на групата „ЕКВ“ не го однесе само Младеновиќ, меѓу живите веќе не се Иван Видовиќ (1961-1992), Маргита Маги Стефановиќ (1959-2002) и Бојан Пежар (1960-1998), а во 2013 година почина и менаџерот Небојша Гргиќ Грга.

Милан Младеновиќ доби улици во Загреб, Сараево, Љубjана, а во Белград покрај улица, неговото име го носи платото пред Белградскиот центар за млади во центарот на градот.

Последниот ден од животот го помина со Магда, и се јавил на телефон само за да ја види.