Познато е дека вечниот претседател на Југославија Тито, често сакал да има музика наспроти него, но ова се четирите музичари на кои најмногу им се дивел.

Чола, како најголема поп-ѕвезда на овие простори, искрено го сакаше Тито. И тој него. Ова воопшто не е чудно: Здравко Чолиќ беше пример за совршен млад човек, исправен, малку бунтовен и модерно стилизиран, но сето тоа во рамките на вкусот и подготвено да се повлече на фронт ако земјата или поредокот  биде компромитиран. Како што се чини и сега, тој искрено веруваше во системот и учествуваше во него, како и милиони Југословени до тогаш, со чисто срце и идеолошки исправна душа.

Неколку пати му пееше на Јосип Броз, беше учесник на неколку митинзи, а по неговата смрт, пред 37 години, ја сними и песната „Другар Тито, ние ти се колнеме“, што ја докажува неговата идеолошка и човечка позиција. Веројатно затоа, покрај неговите феноменални вокални способности, тој остана најголемата музичка ѕвезда од овие простори.

Неда Украден беше позната како убавица, а легендите велат дека маршалот имал големо внимание кон убавината, како и за сите други работи. Маршалот ја користеше секоја можност да ужива во пеењето на Неда Украден!

Ѓорѓе Балашевиќ, како и веќе споменатиот Здравко Чолиќ, е совршен пример за вистински млад човек кој се вклопува во политиката по распадот со СССР. Додека Здравко беше визуелен симбол на пропишаната модерна младина подготвен за акција од секаков вид, Балашевиќ беше повеќе генотип на граѓани од Автономната покраина Војводина: низок, љубител на месни производи, убав и полн со шеги. Тој ја компонираше најпознатата и најхит-песна за тогашниот општествено-политички систем „Рачунајте на нас“, која, според сопственото признание, ја напишал во армијата и му ја претстави на својот омилен лидер на 1 октомври 1978 година.

Љубовта на Тито и Брега е како врска помеѓу момче и девојче, градски лица, кои се над врската „љубов и омраза“. Тие се сакаа и почитуваа еден со друг, но некако беше подобро за имиџот на едниот, а за имиџот на другиот да се прават дека не се сакаат. Метеорскиот успех на „Бијело дугме“ и славата го натера Јосип Броз да испрати покана до Брега и бендот да свират за него за новата 1976 година во Хрватскиот народен театар. Иако имаа новогодишен настап во Спортската сала во Белград, Брега откажа се и замина да му свири на Тито.