Во мај 2019 година, Володимир Зеленски ја презеде функцијата претседател на Украина. Непосредно пред тоа, еве што напишал воениот аналитичар Мирослав Лазански објави текст за „НАТОизацијата“ на Европа:

“Лав Толстој во својот роман „Војна и мир“ напишал дека во предвечерието на 1812 година имало концентрација на западноевропските сили кои се движеле од Запад кон Исток, кон границите на Русија. Не знам што би рекол еден голем писател и мислител кога би можел да ја погледне Европа денес, на почетокот на 21 век.

Како да ја предвидел „НАТОизацијата“ на Европа, опсадата на Русија и политичкиот и психолошкиот притисок врз неутралните држави да влезат во НАТО. И трагедијата во Украина, трагедијата на граѓанската војна, пишувал Лазански за Спутник.

Дали новиот претседател на Украина, Владимир Зеленски, можеби ќе стави крај на сликите од срушени згради и мостови, запалени куќи и трупови кои лежат на улиците на Европа од 21 век? И тоа не е филм, туку сурова реалност. И политичка Европа, која молчеше на истите сцени во СР Југославија во 1999 година, сега е рамнодушна кон човечкото страдање во Украина.

Политичка Европа го наметна изборот на „или, или“ на народот на Украина во 2014 година, а со тоа и војната. Можам воено да ја претпоставам ситуацијата во Киев.

Ниту една нова западна противтенковска ракета не може да го промени балансот на силите на теренот, затоа што војниците од Киев не се обучени да ги користат, им требаат најмалку шест месеци учење и обука, артилериските системи на НАТО не се компатибилни со системите на украинскиот армија.

Западот може да испорача обични оклопни автомобили во Украина за транспорт на пешадија, што Британците веќе го направија, електроника за радио комуникации и артилериски радари, кои беа испорачани и во Киев.

Меѓутоа, ако НАТО достави друго оружје во Киев или испрати свои експерти за обука, тенковите Т-80 и Т-90 би можеле да се појават на страната на Донбас, наместо тенковите Т-72, ​​а потоа може да се види кој проектил истрелува. Влегувањето на која било единица на НАТО во Украина би довело и до влегување на руската армија во Украина.

Во конвенционалниот конфликт на тој простор, ниту една западна војска, па ни американската, не може да ја победи руската армија, бидејќи она што западните генерали очигледно го забораваат е доктрината на Маршал Огарков, која и денес е актуелна во руската армија: постигнување победа во првиот фаза на конвенционална војна преку уништување на клучни цели длабоко зад непријателот од првиот момент на војната и брзо освојување на непријателска територија со напредување на копнените сили.

Тоа е целосна победа во првата фаза од војната, победа без употреба на тактичко нуклеарно оружје. Стратегија насочена кон навлегување длабоко во позадината на непријателот без употреба на нуклеарно оружје беше суштината на советскиот поглед на војната во Европа. Американците се обидоа да се спротивстават на доктрината „Воздушни и копнени битки 2000 година“.

Токму затоа ниту САД ниту НАТО нема да испратат свои сили во Украина, бидејќи немаат шанси да победат во конвенционалната војна.

Имено, во ситуација кога војниците на НАТО или на САД во Украина се пред пораз од руската армија, Брисел и Вашингтон би морале да одлучат или да го признаат поразот со сите политички и воени последици или да прибегнат кон употреба на крстосувачки ракети со тактичко нуклеарно оружје.

Во таква ситуација, кога ракетите „Томахавк“ можат да погодат цели во Русија за пет до шест минути, на Кремљ му останува ужасно малку време да одлучи за нуклеарен одговор, да го нареди и да го започне.

Доколку не одлучи во рок од три минути, нема да може да го извлече, бидејќи во тој случај американските крстосувачки ракети веќе би ги погодиле своите цели. Со други зборови, границата на преминот од употреба на тактичко во стратешко нуклеарно оружје е опасна.

Ризикот од ескалација е ужасен и двете страни можат да го толкуваат користењето на тактичко нуклеарно оружје како вовед во употреба на стратешко нуклеарно оружје. И тогаш само Бог нека и помагне на планетата. Би умреле меѓу 500 милиони и 1,5 милијарди луѓе, Русија би имала 20 до 45 отсто мртви, Европа и САД 60 до 90 отсто мртви, бидејќи Русија има подобар систем за цивилна заштита.

Што се однесува до „неинфицираните земји“ – во Европа би имало 20 до 50 проценти од мртвите, 30 до 60 проценти во Јапонија и 20 до 70 проценти во Кина, според професорот Лауел Вуд од Националната лабораторија во Ливермор, САД. 1982 г. Бидејќи во меѓувреме технологијата на нуклеарно оружје напредуваше, бројот на загинати би бил и многу поголем.

Дали тие размислуваат за проширување и интернационализација на конфликтот во Украина?

Новиот претседател на Украина Володимир Зеленски се наоѓа пред голем предизвик…“  Пишуваше и наговестуваше Мирслав Лазански во 2019-та година