Прелиминарните резултати од изборите во Германија покажуваат дека Социјалдемократската партија на Германија победи на изборите.

СПД на Олаф Шолц освои 25,7 проценти, партијата на Ангела Меркел ЦДУ и нејзиниот кандидат Армин Лашет паднаа на историско најниско ниво на федералните избори, со 24,1 отсто од гласовите. Зелените, предводени од Аналена Бурбок, го постигнаа својот најдобар резултат и според првите резултати го освоија третото место со 14,8 проценти, со што беа пред Либералите (ФДП), кои исто така напредуваа со 11,5 проценти.

Овие резултати ги потврдија и предизборните прогнози, со што Шолц имаше предност пред Армин Лашет. Со месеци се шпекулираше кој од кандидатите може да победи и да биде соодветна замена за Меркел.

Олаф Шолц, германскиот министер за финансии и вицеканцелар во владата на Меркел, за кратко време вдахна живот на неговата партија. По долгогодишната опаѓачка популарност откако последен пат беа на власт под Герхард Шредер, канцелар од 1998 до 2005 година, СПД конечно доби шанса нивниот кандидат да стане шеф на една од најмоќните земји во светот.

Грешките на неговите противници одиграа клучна улога да го направат фаворит за кратко време. Истражувачите на јавното мислење велат дека ЦДУ направи голема грешка со тоа што го избра Армин Лашет за свој кандидат наместо популарниот десничарски ривал Маркус Зедер, лидер на ЦСУ (баварската сестринска партија на ЦДУ). Лашет беше особено цел на напад кога беше фотографиран како се смее за време на посетата на град погоден од поплавите во јули.

Кој е всушност Олаф Шолц

Роден во Оснабрук во Долна Саксонија. Шолц, чиј татко работел како менаџер во текстилни компании, пораснал како и сите деца на работничката класа во Хамбург. Се приклучил на младинската организација СПД во средно училиште и останал активен во партијата откако се преселил во Хамбург-Алтон, работничка област, позната во тоа време како жариште на левичарски агитатори.

Во тоа време, тој се идентификувал со идеите на марксизмот и, како и многу други негови врсници, се борел против американскиот империјализам.

Ги завршил студиите по право и ја продолжил кариерата како адвокат кој се занимавал со работни спорови, но цело време бил активен член на партијата.

Тој стана пратеник во германскиот Бундестаг во 1998 година, а две години подоцна беше избран за шеф на СПД во Хамбург, традиционалното упориште на партијата.

Кратко потоа, Шолц стана сенатор на Хамбург за внатрешни работи, клучна позиција што ја надгледува полицијата во областа.

„Тој е борец“

Откако социјалдемократите ги загубија изборите во Хамбург, Шолц се пресели во Берлин во 2002 година за да стане генерален секретар на партијата, позиција што на крајот стана главен оперативен директор на СПД.

Шолц е човек за кого неделникот „Цајт“, прекрстувајќи ги зборовите „Шолц“ и „автомат“, го измисли зборот „Шолкомат“, откако тој, како генерален секретар на СПД, практично ексклузивно се изрази на технократски јазик.

Тоа беше деликатно време. За време на тогашниот канцелар Шредер, СПД се обиде да протурка контроверзен сет на работни и социјални заштитни реформи познати како Агенда 2010. Неговата работа беше да ги убеди партиските скептици, но и пошироката јавност, дека оваа реформа е важна за Германците.

Целиот случај не помина добро. Откако Шредер беше принуден да поднесе оставка како претседател на партијата во 2004 година поради реформите (остана канцелар уште една година), Шолц, исто така, поднесе оставка.

Неговата поддршка во СПД Хамбург исто така брзо испари. Сојузниците му рекоа дека ако повторно се кандидира за претседател таа година, ќе загуби и тој ги послуша.

– Тој е борец. Тој никогаш не ја загуби храброста и самодовербата. Секогаш размислуваше однапред и планираше работи – изјави Бечет Алган, неговиот партиски колега кој го познава повеќе од 40 години.

По изборите во 2009 година и коалицијата на Меркел со СПД, Олаф се врати во центарот на политиката.

По краткиот период како министер за труд на крајот на првата коалиција на Меркел со СПД, тој повторно се најде без работа по изборите во Германија во 2009 година, кога неговата партија остана во опозиција.

Неколку недели откако ја загуби работата како министер, Шолц го прослави својот реизбор за претседател на регионалниот огранок на СПД. Тој успеа да ја обедини партијата зад себе. Две години подоцна, тој ја предводеше СПД до победата во Хамбург и стана градоначалник.

Градоначалник на Хамбург

За време на неговиот мандат, тој успеа да го спречи растот на кириите, изгради 10.000 нови станови секоја година и успеа да ги укине школарината и надоместоците за згрижување деца.

Хамбург, вториот по големина град во Германија, цветаше за време на Шолц. Сепак, имаше и големи проблеми.

За време на самитот на Г20 во 2017 година, вандали беснееја низ градот, уништувајќи ги излозите на продавниците, палејќи автомобили и оставајќи хаос зад себе. Самитот, кој требаше да го претстави Хамбург како модерен, глобален град, беше целосно фијаско.

Шолц беше обвинет дека не го подготвил градот за напад на насилни демонстранти. Тој одговори, како и секогаш, со измерен тон и на крајот им се извини на граѓаните на Хамбург за нарушувањата на безбедноста. Неговата позиција се опорави по ова извинување.

Како директен близок соработник на Ангела Меркел, многумина сметаа дека Шолц е вистинскиот кандидат за нејзин наследник.

Тој исто така беше под истрага за поврзаност со масивна мрежа за затајување данок позната како „CumEk“, која ја измами германската влада за повеќе од 30 милијарди евра.

Опозициските партии во Хамбург започнаа истрага и за настаните од Г -20 и за аферата, сепак, тие не најдоа јасни докази против Шолц.

Дејвид Ступ, кој го истражуваше скандалот рече дека Шолц е вешт во прикривање контроверзии.

– Секогаш кога има критики, тој е многу вешт во пренасочувањето на вниманието од критичните прашања – рече Ступ.

Шолц ќе мора повторно да се појави пред истражниот комитет на почетокот на следната година – потенцијално како канцелар. Сепак, Ступ и неговите колеги веќе се помирија со фактот дека тоа нема да промени ништо.

Од 2018 година, Шолц е министер за финансии и вицеканцелар во германската влада. Како директен близок соработник на Ангела Меркел, многумина го сметаа за вистински кандидат за нејзин наследник.