Џим Џонс и неговите следбеници беа познати како Храм на народот, а нивната приказна, вклучително и комуната во џунглите на Гвајана и масовното труење со сок во прав во кој се раствори цијанид, се длабоко вкоренети во јавната свест.

Телевизиската серија на каналот „SandanceTV“, чиј копродуцент е Леонардо Ди Каприо, ги открива мотивите на еден од најпознатите лидери на сектаи во историјата на шокантен начин. „Џонстаун: Хорор во Џунглата“ е застрашувачки поглед кон основачот на движењето одговорен за самоубиство, за смртта на 917 луѓе, од кои 276 деца, во еден ден.

Сектата Храмот на народот постоеше малку повеќе од 20 години, за тоа време се здоби со значително политичко влијание во Сан Франциско и други градови во САД. Членови, па и цели семејства од посиромашните општествени слоеви, привлекувал со учење за расна хармонија и социјална правда. Секатата започнува во Индијанополис (САД) а потоа се сели во Редмонд Вали.

„Социјализмот е Бог“, зборувал Џим Џонс, ги охрабрувал членовите на сектата да живеат во заедница и „да се жртвуваат за поголемо добро“.

Неговите современици велат дека во тоа време почнал да зема дрога, дека имал многу жени и вршел обреди на лажно заздравување на членовите на неговата заедница. Откако се здобил со голем број приврзаници во Сан Франциско, Џонс ја открил и својата садистичка страна: тој безмилосно ги тепал членовите на сектата за помали престапи, како што се пирсинг на ушите или сексуални односи. Формирал „Одбор за планирање“ од најлојалните членови кои ги шпионираа другите. Да се ​​напушти сектата, “црквата“ било строго забрането, а Мери Мага, авторката на книга за Џонстаун, пишува дека „бегството било најголемиот грев“.

Членовите, со пристапувањето, го донирале својот имот на сектата.

Но, заради својата комунистичка идеологија сектата не остана анонимна, туку го привлекла вниманието на јавноста по што следеа истраги. Затоа, најголем број верници во седумдесеттите години заминале во Гвајана заедно со лидерот Џим Џонс.

Во 1973 година, Џим Џонс одлучил да го пренесе своето видување за социјалистичка утопија на следното ниво со градење населба во Гвајана, социјалистичка јужноамериканска земја, каде што англискиот бил главен јазик. Првично, „Џонстаун“ било „награда“ за лојалните членови, но бидејќи угледот на Џим Џонс се влошувал во Соединетите држави, тој ги поканил сите членови да му се придружат во џунглите на Гвајана.

Во САД потоа се случувале масовни поплаки и пријави од страна на блиските членови на сектата заради измами со губење имот и заложништво на членовите, по што следела посета од америкакснки конгресмен во седиштето на сектата, и убиство на конгресменот. Настанот ја дигнал американската власт на нозе. Но, под таа закана членовите извршиле масовно самоубиство на повик и по барање на лидерот на сектата Џим Џонс за да не дозволи упад на полицијата и апсење, негово и на членовите. Луѓето морале во исто време да испијат сок со цијанид, а оние кои го одбиле тоа биле убивани со огнено оружје.  

Ова се шесте најважни работи за „Храмот на народот“.

„Храмот на народот“ е секта основана во 1955 година во Индијанаполис од Џим Џонс. Идејата на секта првично беше да испраќаат христијански пораки со елементи на комунистичка и социјалистичка идеологија со акцент на расната еднаквост. Првата црковна зграда се наоѓала во делот на Индијанаполис каде, покрај белците, живееле и Афроамериканци.

Бројот на членови на сектата никогаш не е утврден, но се проценува дека меѓу три и пет илјади луѓе биле дел од „Храмот на народот“. Според некои податоци, за кои се смета дека се претерани, „Храмот на народот“ имал околу 20.000 членови.

Џим Џонс

Роден е на 13.05.1931 година, во село во Индијана (САД). Неговиот татко бил ветеран од Првата светска војна, а поради финансиската криза семејството живеело во колиба без канализација.

Тој се оженил на 18-годишна возраст и се преселил во Индијанаполис, каде две години подоцна започнал да оди на состаноци на Комунистичката партија на САД. Џим Џонс мислел дека идеите за марксизмот, во кој верувал, тој може најдобро да проповеда и пренесува во црква. Поради тоа, во раните педесетти години, таа станал дел од протестантската методистичка црква во Индијанаполис. Но, ја напуштил црквата откако му било забрането да ги прима Афроамериканците во нејзиното членство.

Наскоро го основал „Храмот на народот“ во Индијанаполис. Иако бил белец, тој ги привлекол повеќето Афроамериканци во својата црква затоа што имал визија за расно интегрирана верска заедница, што не било случај со другите слични заедници во тоа време.

Преселба во Калифорнија

Стравувајќи од нуклеарни напади кои во тоа време биле тема на денот и закана, Џонс започнал да проповеда во раните 1960-ти дека заедницата треба да биде преместена во побезбедно место. Потоа, заминал во Бразил со план да ја премести сектата таму, но сфатил дека постои јазична бариера. Затоа реши да ја пресели сектата во Калифорнија.

Џим Џонс и околу 150 членови на „Храмот на луѓето“ се преселиле во Долината Редвуд во Калифорнија во јули 1965 година, каде е основана првата црква во оваа американска сојузна држава. Неколку години подоцна, „Храмот на народот“ започнал со служење во Сан Франциско и Лос Анџелес, а црквите наскоро биле основани и во овие градови. Според некои проценки, на службите во Сан Франциско постојано присуствувале околу 3.000 луѓе.

Политичко влијание на Храмот на народот

Неколку години откако сектата се преселила во Калифорнија, Џонс одлучил дека седиштето на „Храмот на народот“ ќе биде во Сан Франциско, што тој и Храмот на народот станале влијателни во политичкиот живот на Сан Франциско.

Благодарение на влијанието на Џим Џонс и „Храмот на народот“, Џорџ Москон победил на изборите за градоначалник на Сан Франциско, па токму затоа го назначил водачот на сектата за претседател на градската комисија за станбени прашања во 1976 година.

Џонс честопати ги спречувал новинарите кои сакале да напишат текст за сектата со тоа што вршел притисок врз нивните уредници. Сепак, обвинувањата за измама, напади и потенцијални киднапирања се појавиле во ретките текстови што биле објавени. Тој уживал во заштитата од своите политички сојузници, па градоначалникот Москон изјавил дека нема да покрене истрага против Џонс.

Но, притисокот од јавноста станувал се посилен. Поради тоа, Џим Џонс решил да се пресели во Гвајана и да земе со себе околу 500 членови на неговата секта.

Џонстаун

Поради критиките во медиумите во Сан Франциско во 1973 година, Џонс започнал да размислува за место каде ќе најде засолниште од новинарите и јавноста. Ја избрал Гвајана заради социјалистичка политика која била на власт во државата. Три години подоцна, 500 работници започнаа да работат на изградба на Џонстаун населбата на 1.200 хектари земја изнајмена од државата.

Џонстаун бил официјално земјоделски проект на „Храмот на народот“, а за време на преговорите со владата на Гвајана тој се уверил дека државата ќе дозволи масовна имиграција од САД во земјата, доколку тоа биде потребно.

Повеќето членови на сектата се преселиле во Гвајана летото 1977 година. 

Масовно самоубиство

Во текот на 1978 година, повеќе луѓе се преселиле во Џонстаун, така што населението било повеќе од 900 луѓе. На оние што се преселиле во Гвајана им било ветен тропски рај во кој нема никаква дискриминација и стерсови од надворешниот свет.

Конгресменот во Сан Франциско Лео Рајан го посетил Џонстаун на 17 ноември 1978 година. За време на неговата посета, голем број членови на „Храмот на народот“ изразиле желба да се вратат со него во САД но, биле спречени да го сторат тоа од страна на членовите задолжени за обезбедување на сектата кои пукале кон нив, убивајќи го конгресменот, тројца новинари и еден член на сектата.

Подоцна истиот ден, соочен со последиците од убиство на американски конгресмен, Џонс им се обратил на членовите на Храмот и им наредил да извршат „револуционерно самоубиство“ со пиење сок што содржи цијанид.

Во тоа време биле пронајдени 918 тела во Johnонстаун, 276 од нив биле деца, дојдени со своите родители. 

Џим Џонс бил пронајден со рана од куршум во главата. По официјалната обдукција властите во Гвајана утврдиле дека станува збор за самоубиство.

На крајот на 1978 година, „Храмот на народот“ прогласил банкрот, а сектата официјално беше затворена во јануари 1979 година. Овој настан се смета за најмасовно самоубиство во поновата историја.

Најчитани вести