Хајле Селасие беше еден од омилените политички пријатели на Јосип Броз Тито.  На 2 ноември 1930 година, тој стана крал на Етиопија. Хајле Селасие,  беше избран за личност на годината на американскиот магазин Тајм истата година.

Тој беше и „црниот Месија“ кој се бореше за спас на Африканците во светот и ликот околу кој се роди познатото движење и религија – Растафаријанизмот.

Селасие стана император во Етиопија во време на расни поделби и доцен колонијализам во Африка.

Во првите години од неговото владеење, тој направи многу за модернизација на Етиопија и создавање на првиот устав. Тој искористи се што му понудија САД и СССР, особено за време на Студената војна, од меѓународната заедница.

Растафаријанското движење се роди од неговите идеи и во негово име, бидејќи Селасие беше регионален гувернер пред да ја преземе власта, а во Етиопија оваа титула се нарекуваше – рас.

Вистинското име на царот е Тафари Маконен, а кога ќе се додаде на титулата рас, се создава растафаријанската кованица.

Тоа е движење засновано во суштина на библиската приказна за Месијата што доаѓа. Така, Селасие се сметаше за црниот Месија, а постои мит дека членовите на неговото семејство биле директни потомци на Соломон.

Растафаријанското движење се прошири и во Јамајка и во Америка и е вкоренето во јудео-христијанската традиција.

Селасие и мнозинството Етиопјани се православни христијани, а движењето настана како комбинација на социјални и религиозни аспирации за да се оддалечат Африканците од белите култови на колонизаторите и протестантската религија што тие ја донесоа.

Растафаријанците веруваат дека угнетувањето на Африканците завршува во Вавилон и дека наскоро сите ќе се вратат во Етиопија.

Движењето е основано во Јамајка во текот на 1930-тите, по пророштвото на Маркус Гарви, црн политички лидер. Гарви водеше организација позната како Здружение за подобрување на животот на црнците, чија намера беше да го обедини црното население со нивната земја на потекло.

Гарви проповедаше: „Погледнете ја Африка каде црниот крал ќе биде крунисан, тој ќе не собере.“ Оваа изјава стана основата на движењето.

Во тоа време Хајле Селасие беше крунисан во Етиопија. Растафаријанците го гледаа овој настан како исполнување на пророштвото на Гарви, па затоа движењето го добило неговото име.

Растафаријанците сметаат дека Хајле Селасие е црн месија. Тој е фигура на спас и се верува дека ќе ги ослободи црнците од белците, како и дека ќе ги врати во нивната татковина – Африка.

Хајле Селасие ја посети Јамајка во 1966 година, каде што беше пречекан со ентузијазам.

Реге музиката се појави во 1960 година на Јамајка. Растафаријанизмот беше прифатен од познатиот Боб Марли, кој е заслужен за ширење на движењето и реге музиката надвор од Јамајка. Покрај Селасие и Гарви, Боб Марли припаѓа на т.н Раста свето тројство.

Погребот на Боб Марли беше извршен според православните обичаи на етиопската црква.

Присуствуваа 40.000 луѓе. Боб Марли имаше тежок облик на рак кој бараше ампутација на палецот за да се отстрани. Марли одби, наведувајќи дека неговата вера не дозволува да се отстрани ниту еден дел од неговото тело. Ова вклучуваше кратење на косата и бричење на брадата.

Боите од етиопското знаме се прифатени како бои кои го дефинираат нивниот идентитет. Црвената ја претставува крвта на угнетените црнци, жолтото украденото злато, зелената плодната земја на Африка. Црната боја како симбол на Африканците се појавува на знамето дизајнирано од Маркус Гарви, политички мислител кој влијаше на формирањето на движењето.

Марихуаната или ганџата се почитува како свето растение, кое според традицијата е пронајдено на гробот на кралот Соломон.

Вистинските одгледувачи јадат само храна, која се базира на билки кои не биле третирани со хемикалии. Бидејќи немаат сакрални предмети, но се носители на верата и духот, грижата за човечкото тело како храм им е многу важна. Исхраната не толерира сол, конзерванси, месо, млечни производи, алкохол, цигари, кафе.

Dreadlocks т.н суканици претставуваат корени, т.е. врска со земјата, предците и природата. Колку подолги, толку е поголема мудроста.

Инаку, Хајле Селасие беше и еден од омилените политички пријатели на Јосип Броз Тито, а беа и врсници родени 1892 година.

Хајле Селасие беше првиот африкански лидер што ја посети СФР Југославија по конфликтот со Информбирото и СССР. Односите меѓу двете земји започнаа во 1954 година.

Чудна шема – царот соработува со комунистичките водачи, неколку години откако го протерале нивниот крал од Југославија.

Селасие и Тито во своите говори најчесто ја истакнуваа борбата за независност, слобода, против фашизмот, но и за модернизација.

Од средината на 1950-тите, Југославија се соочисо опасност од закани од сите страни.

Прво, заканата дојде од истокот, а потоа се покажа дека соработката со Западот не е идеално решение, па се утврди дека земјата бара трет пат, на кој тогаш се наоѓаше Етиопија.

Така Тито и Селасие станаа сојузници.