На Марс поради неговата ретка и сува атмосфера нема многу облачни денови. Облаците обично се формираат на екваторот во најстуденото време од годината, кога Марс е најдалеку од Сонцето.

Но, научниците пред една Марсовска година, односно пред две Земјини години, забележаа дека облаците над роверот Кјуриосити започнаа да се формираат порано од очекуваното. Така, оваа година тие започнаа да го снимаат небото веќе на крајот на јануари за да го фатат формирањето на овие рани облаци. Притоа, тие снимија облаци исполнети со ледени кристали кои ја расфрлаа светлината на зајдисонцето, а некои од нив искраа во боја, пишува НАСА.

Експертите откриле дека овие рани облаци се формираат на поголема надморска височина од вообичаеното. Имено, повеќето облаци на Црвената планета се на надморска височина до 60 километри, и се состојат од воден мраз. Неодамна снимените облаци лоцирани на поголема надморска височина веројатно се формирале од замрзнат јаглерод диоксид (сув мраз).

Снимката од камерата на роверот Mast, или Масткам, покажува дека овие облаци буквално блескаат. Веднаш по зајдисонцето нивните кристали ја рефлектираат бледата светлина на нашата starвезда, правејќи да изгледа дека свети на темното небо. Овие ноќни светлосни облаци (ноќни облаци) стануваат посветли како што се формираат кристали во нив, а потоа се затемнуваат додека Сонцето „паѓа“ под нивната надморска височина.

Но, уште пофасцинантно е кога станува збор за светлечки облаци на патот. Овој феномен се нарекува ииридесенција или иризација и им дава на облаците изглед на „капење“ во бои на виножито.

“Ако видите облак како светка во пастелна низа бои, тоа е затоа што сите честички во него се приближно иста големина. Обично тоа се случува веднаш по формирањето на облаците кои растат со иста брзина”, изјави атмосферскиот научник Марк Лемон од Институт за вселенски науки во Колорадо.

“Секогаш сум изненаден од боите што се појавуваат тогаш: црвена и зелена, сина и виолетова. Навистина е одлично да се види нешто што сјае со толку многу бои на Марс”, рече Лемон.