Овој термин потекнува од хербејскииот јазик, а потеклото влече корени од зборивите кои означуваат цврстина и одлучност. Во Стариот завет зборот АМИН симболизира вистина која е „благословен на земјата, благословена од вистинскиот Бог“ (Исаја, 65:16)

Исто така и Исус во Откровението на Св. Јован вели Амин.

Имено во култот на древните Евреи зборот АМИН бил многу употребуван со значение на желби, но многу повеќе како потврден збор во смисла:

„тоа е точно навистина“!

Амин стана симбол на целосна посветеност кон верата, попримајќи го значењето на заветот во религиите на Книгата: „Нека биде така“.

Зборот амин го има истото значење во исламот, каде што се изговара по првиот сураиз од Куранот, но и на крајот од молитвата.

Според некои, хебрејскиот збор: „АМИН“ ги означува почетните зборови А (Л) (ИЛИ Ел), МЕ (лех) и Н (еман), што значи: „Бог, цар достоен за доверба“.

Во кабалата, тоа е магичен збор, чија нумеричка вредност е 99. Бидејќи зборот амин има ист корен како емума („вера“), оној што го изговара истовремено ја потврдува својата вера во јудаизмот и монотеизмот.