Вечер анализа

Се подготвува враќањето кое го чека цела Африка – враќањето на Гадафи да владее со Либија

Седум години поминаа од силната воена агресија на НАТО во Либија. Земјата беше бомбардирана со месеци од американските, француските, британските воздушни сили и секој кој беше подготвен да "помогне". По агресијата, која траеше до крајот на годината, остана урната земја и уништен систем, а човекот кој го градеше овој систем со децении, полковник Моамер Гадафи, беше убиен. Тој беше убиен како што ниеден друг државник во последно време не е убиен - "во живо" пред камерите на исламските екстремисти, по битката на градот Сирт, каде што тој и неговите лојалисти го држеа последниот одлучувачки отпор.

Веднаш по неговата смрт, неговиот син, Саиф ал Ислам Гадафи, беше фатен, кога се обиде да ја напушти земјата со бегство во Нигер. Додека Муамар беше жив, Саиф беше "човек број 2" и го бранеше главниот град Триполи. Додека се 'уште се водеше битка за Триполи и додека градот се наоѓаше на постојана цел на авијацијата на НАТО, Саиф даде колку што можеше да се даде, и во неколку наврати беше виден низ улиците на градот со војници.

Исто така, важен играч во одбраната на Либија беше и помлад брат Хамис, кој пак ја водеше елитната воена единица позната како "Хамисова Бригада". Неговата судбина до денес останува мистерија, тој неколкупати беше прогласен за мртов за во неколку наврати таа смрт да биде демантирана.

Саиф, како што рековме, по падот на Триполи и Сирт се обиде да ја напушти земјата, но во пустината, беше заробен од страна на милитантите и беше префрлен во затворот во Зинтан. Долго време имаше шпекулации кои всушност се милитантите кои го заробиле, што за либиски услови не е изненадувачки - всушност, таму има различни племиња, а по смртта на Моамер Гадафи се распадна системот кој ги обединуваше и влезе во сила "секој против секого" модел.

Сè на сè, новите исламистички власти во Триполи започнаа со смртни казни за поранешни високи функционери во владата на Гадафи и не може да се каже дека имаше фер правда и судења. Овие ликвидации се случуваа додека Западот полека почна веќе да ги враќа своите амбасадори во Триполи, но тоа не е изненадувачки, имајќи на ум дека западните земји ги вооружија, финансираа и им дозволија на исламистичките милитанти да ја преземат земјата.

Сепак, без оглед колку и да бараа од Триполи од милитантите во Зинтана да им го предадат Саиф, тие упорно одбиваа да го сторат тоа. Најпрво рекоа дека ќе му се суди, а подоцна и други административни одолговлекувања стапија во сила. Се на се, се чини дека Саиф преживеа благодарение на оние кои го заробија, и очигледно тие биле свесни дека нема да биде мудро да се убие човек кој еден ден, иако во тоа време ситуацијата е далеку од таква, ќе може повторно да ја води Либија.

Колку и да е ова нешто што Запад не сака да го слушне, факт е дека само Саиф Ал Ислам Гадафи може да ги обедини либиските племиња и да владее со единствена држава, благодарение на почитта што уште многу ја има по убиството на неговиот татко. Исто така, луѓето од Либија во изминатите неколку години многу добро видоа како изгледа "пост-Гадафиева" ера - хаос, грабежи, убиства, странски платеници, распад на општеството и државата.

Ако некогаш имало момент за да се врати Гадафи тогаш тоа е сега - и, се чини, тоа се случува.

Каде е 45 годишниот Саиф токму во моментов, не е познато, но е познато дека повеќе не е во затвор во Зинтан. Тој е слободен, некаде, и планира да го направи своето големо враќање. Овој факт беше потврден од неговиот адвокат, Калед Ал-Гваил. Имено, тој даде големо интервју за РТ и истакна дека Саиф планира да се кандидира за претседателски избори што треба да се одржат оваа година во Либија.

"Тој е масовно поддржан од обичните луѓе и се надева дека може да ја спаси Либија од хаосот што се појави откако НАТО ги поддржа немирите", рече Гваил.

Па, сè уште не е сигурно кога ќе има либиски претседателски избори, бидејќи ситуацијата се уште е прилично хаотична, и земјата е буквално поделена меѓу двете влади - една во Триполи и една во Тобрук. Но, ако се одржат избори, Саиф сигурно планира да биде кандидат, потврди неговиот адвокат.

Тој понатаму потврди дека ќе се кандидира како член на Националниот фронт за ослободување на Либија (ПФЛЛ).

"Дури и оние кои претходно ја поддржуваа Арапската пролет, сега ќе го поддржат Саиф и неговата визија", рече Гваил.

"Саиф ал Ислам е во состојба да ги обедини Либијците врз основа на националните интереси и одлука Либијците да владеат сами со себе. Ова е голем проект на реформи кои ќе ја доведат Либија во мирно пристаниште", рече тој.

"За жал, не можам да ви кажам каде Саиф е во моментов. Ако се појави во јавност денес, врз него сигурно ќе има обид за атентат", рече неговиот адвокат.

Но, тој исто така рече дека неговиот клиент ќе се обрати во Либија преку телевизија во "вистинско време". Во меѓувреме, постои голем тим низ целата земја што подготвува сè за негово враќање.

"Либија повеќе нема да биде земја на организиран криминал, илегална миграција и трговија со луѓе. Ние ќе ги браниме интересите на луѓето и нашето богатство кое сега се краде. Либискиот народ мора да ја избере сопствената судбина. Либиското богатство, либиската нафта, се краде среде бел ден по наредба на меѓународната заедница. Ние ќе му ставиме крај на тоа, и на крајот во НАТО ќе мора да се извини за она што му го направија на цивилното население и ја ограбија Либија", изјави адвокатот на Гадафи.

Еднаш, и покрај сите песимистички предвидувања, либискиот народ ја зема својата судбина во свои раце и се ослободи од колонијалната експлоатација . Тоа беше 1969 година, кога еден млад полковникот Моамер Гадафи и неговите приврзаници го соборија кралот Идрис I и во годините што следуваа, воспостави нов радикален систем кој не може да функционира било каде во светот, но функционираше во Либија - Либија пред агресијата на НАТО беше сведок на неговиот успех.

Либија беше еден од најбогатите и најпросперитетните земји во цела Африка. Се разбира, природното богатство помогна, но без лидерството на Гадафи од тоа немаше да биде ништо како што и денес не постои (на пример, ДР Конго е исто така исклучително богата земја кога станува збор за ресурси, но населението живее во голема беда, бидејќи земјата не ја укина нео-колонијалната експлоатација.)

Гадафи имаше одлично визија не само за Либија, туку и за цела Африка. Се разбира, имаше и грешки, најголемата грешка беше неговиот обид за нормализирање на односите со Запад кој го уби веднаш штом ја доби шансата.

Саиф ал-Ислам помина низ сè, и подеми и падови, и времето кога тој наивно веруваше дека Либија може да ги нормализира односите со оние кои против неговиот татко се бореа со децении, и време кога на сопствена кожа осети што значи војна, агресија и велепредавство. Никој денес не е толку компетентен да ја води Либија како Саиф ал Ислам Гадафи.

Тоа нема да биде лесно, а ќе биде чудо ако му дозволат да се кандидира (ако воопшто има избори), но сето тоа е можеби и не толку важно, важен е фактот дека тој ги започна подготовките за неговото враќање и до неговото враќање дефинитивно ќе дојде.     (vecer.mk)

Поврзани

Најнови вести

Коментари