Го сменија ли Македонците вкусот?!

Се навикнавме да јадеме грав од Авганистан, цреши од Албанија, лук од Кина...

Се почесто наместо домашен лук, на пазарите може да се најде кинески лук, грозје од Аргентина или Чиле, костени од некои од африканските земји, грав од Авганистан, цреши од Албанија, компир и ориз од Турција... Затоа потрошувачите во последно време станаа многу скептични околу тоа дека купуваат домашно произведено овошје и зеленчук и со право се прашуваат каде што исчезнаа македонските вкусни домати, краставици, јаболка, цреши, грозје...

Тетовскиот грав, кочанскиот ориз, ресенското јаболко и низа други видови овошје и зеленчук со голема домашна традиција и проверен квалитет се реткост на зелените пазари во државава.

Дополнително загрижува фактот што на зелените пазари се поголемо е присуството на зеленчук и овошје од увоз, со што се надоместува падот во домашното земјоделско производство, кое треба да е стожер на исхраната и прехранбената индустрија. Така, се почесто наместо домашен лук, на пазарите може да се најде само кинески лук, наместо струмички, на пазарите и по маркетите може да се најдат претежно кикиритки од некои кинески земјоделски области.

Но, не е само Кина земјата на потекло на увезеното овошје и зеленчук. Доколку прошетате низ пазарите можете да најдете и грозје од Аргентина или Чиле, костени од некои од африканските земји, грав од Авганистан, цреши од Албанија, компир и ориз од Турција.

Со ова "паѓа во вода" фактот дека македонското овошје и зеленчук е исклучително квалитетно и пред се, многу вкусно. Затоа потрошувачите во последно време станаа многу скептични околу тоа дека купуваат домашно произведено овошје и зеленчук и со право се прашуваат каде исчезнаа македонските вкусни домати, краставици, јаболка, цреши, грозје...

Поради фактот што домашните земјоделски производи се помалку ги има на зелените пазари, се намалува и бројот на купувачи кои пазарат. Изгледа им стана сеедно каде го купуваат ,домашното# овошје и зеленчук дали на тезга или во маркет.

Граѓаните во последно време веќе и заборавија да прашуваат за потеклото, бидејќи се навикнаа на "гумени" домати и "пластични" краставици, сега прашуваат само за цената. Факт е дека домашните квалитетни производи се повеќе завршуваат на странските пазари, а ние се навикнавме да јадеме неквалитетни увозни производи. Затоа, речиси и да немаме избор во однос на тоа каков зеленчук и овошје ќе купуваме, само прашањето е каде ќе го купиме.

На зелените пазари и тоа малку зеленчук и овошје што го има, претежно е од увоз и е многу скапо. Па, така гравот што се продава е од Турција, кромидот е од Венецуела, краставиците се од Грција, а лукот од Кина.

Покрај тоа што знаеме дека купуваме увезени производи не е ретка ниту појавата зеленчукот и овошјето од увоз да се претставува како домашни производи.

На почетокот на пролетта кога се појавија на рафтовите во маркетите и на тезгите по пазарите, вкусот на црешите не беше ист како изминатите години. Причината беше увоз од Албанија кои се откупуваа зелени и се чуваа во ладилници додека да узреат, а потоа се продаваат на пазарите.

Меѓутоа голем дел од пазарџиите тврдеа дека не се увезени туку дека се домашни од Чифлик, Нерези, од Марков манастир, Света Петка и Страчинци.

Слична беше и ситуацијата со гравот кои на пазарите го продаваат како тетовски, всушност потекнува од Авганистан, Киргистан, Турција и од Кина. Вакви шпекулации подолго време кружат и за голем дел од другото овошје и зеленчук што се продаваат низ пазарите во државава.

(А.С.)

Поврзани

Најнови вести

Коментари