Јосип Броз Тито, доживотниот претседател на Југославија, остана познат по своите светски турнеи, низ земјите од другата страна на светот и патувања коишто траеја неколку месеци.

Меѓутоа, покрај сите градови и држави што ги посети, па дури и во други делови на светот, еден град во Србија никогаш не го посети и имаше свои причини за тоа.

Имено, тој го сметаше за близок до четничката идеологија и движењето Равна Гора, па го избегнуваше. Станува збор за Чачак.

Тој ја доби етикетата „бунтовнички град“ кога, во една од ретките прилики кога Тито одлучи да зборува таму, струјата се исклучи.

И не беше значајно што секогаш кога одеше по улиците, го чекаа изнервирани толпи граѓани … Во очите на Тито, жителите на Чачак секогаш остануваа – четници, веројатно поради нивната близина до Равна Гора.

Во реалноста, извештаите на полицијата на Кралството Југославија од 1940 година го оценија Чачак како озлогласено „комунистичко жариште“ во Западна Србија. Од овој град беа познати комунисти – Филип Филиповиќ, Коста Новаковиќ, Драгиша Мишовиќ, Милка Миниќ.