Што предвидува резолуцијата за Босна и Херцеговина која пратениците на владејачката коалиција ја доставија до Бундестагот и зошто Србија никогаш не беше спомната?

За ова за ДВ зборува пратеникот на СПД Адис Ахметовиќ.

„Да и се даде поддршка на Босна и Херцеговина на патот кон подобра иднина“ е името на резолуцијата што во собраниска процедура ја доставија партиите од германската владејачка коалиција СПД, Зелените и ФДП. За таа резолуција Бундестагот ќе гласа пред летната пауза.

Сепак, пред да биде испратена на разгледување до парламентарните комисии, нацрт-резолуцијата стигна до медиумите и предизвика жестоки полемики во БиХ и соседните земји, пред се во Хрватска.

Еден од предлагачите на резолуцијата, пратеникот на СПД, Адис Ахметовиќ, смета дека резолуцијата е од историска важност за Босна и Херцеговина, „бидејќи на прво место Бундестагот одлучил да се занимава со таа тема“.

„Втората важна работа е што Германија јасно изјави дека стои зад Босна и Херцеговина, дека подобра иднина за Босна и Херцеговина е во интерес на Германија“, вели Ахметовиќ. Според него, она што е исто така важно е дека Германија на овој начин сака да го поддржи европскиот пат на БиХ, за што „мора да се направат неколку работи“.

Според Ахметовиќ, ова се пред се изборите во БиХ за кои наведува дека и покрај опструкциите ќе се одржат во октомври. Важно е, вели тој, што резолуцијата дава целосна поддршка на работата на високиот претставник Кристијан Шмит. „Исто така, неопходно е оние сили во БиХ кои работат на антиевропски пат, значи антидемократски, да добијат јасен одговор за она што го прават“, вели Ахметовиќ.

„Европскиот пат на БиХ во моментов е блокиран од ХДЗ на БиХ“

На прашањето за контроверзноста што се појави во јавноста поради споменатата резолуција, Ахметовиќ одговори дека и демократијата мора да издржи контроверзна дискусија.

„Јасно кажуваме дека европскиот пат кон БиХ во моментов го блокира ХДЗ БиХ, нивниот претседател Драган Човиќ и тоа е нешто што можеби предизвика малку понегативна реакција кај хрватската влада, бидејќи таму на власт е ХДЗ“.

Ахметовиќ. истакнува и додава дека тоа не го вели само Германија, туку дека така мисли и Јохан Сатлер, амбасадорот на ЕУ во Босна и Херцеговина. Тој, потсетува дека СНСД и ХДЗ БиХ се одговорни за блокирањето на три закони кои се дел од 14-те приоритети за прием на БиХ во ЕУ.

Како одговор на критиките добиени од неговиот сопартиец и пратеник во Бундестагот, Јосип Јуратовиќ, кој бара во резолуцијата заедно со претседателите на СНСД Милорад Додик и ХДЗ БиХ Драган Човиќ, претседателот на СДА Бакир Изетбеговиќ да биде наречен по име, Ахметовиќ вели: „Ние велиме дека е јасно дека сме против бошњачкиот, хрватскиот и српскиот етнонационализам“.

Ахметовиќ за ДВ објаснува зошто во резолуцијата се споменуваат имињата на Додик и Човиќ: „Милорад Додик е член на Претседателството на БиХ, зема плата во БиХ, а работи против таа земја“. Драган Човиќ не е само шеф на партијата, туку и заменик-претседател на Домот на народите на Босна и Херцеговина, едно од најважните демократски тела. Затоа тој има јавна функција и во таа функција не само што го блокира европскиот пат на БиХ, туку и се заканува дека ќе бара трет ентитет, што го прекршува Дејтонскиот договор. Затоа јасно кажуваме дека и тој мора да биде санкциониран доколку не престане да го прави тоа“.

Етничкиот принцип не функционираше

Ахметовиќ вели дека со резолуцијата се бори за европска БиХ, критикувајќи го етничкиот принцип според кој моментално функционира БиХ: „Последниве 27 години тоа е темелот на политичкиот систем на БиХ и каков е резултатот? Политички, таа земја е во иста состојба како што беше во раните деведесетти. Не можеме да бидеме задоволни со тоа. Затоа велам дека етничкиот принцип на таа држава со конститутивни народи не функционирал и затоа мора да има европски принцип“.

Истиот ден Бундестагот ќе гласа за резолуцијата, како и за прераспоредување на германски војници во мисијата ЕУФОР АЛТЕА, од која беа повлечени во 2012 година.

Ахметовиќ вели дека последниве месеци работи на ова, бидејќи при посетата на Босна и Херцеговина забележал дека локалните политичари користат воена реторика за да го парализираат населението. Друга причина, додава тој, е изјавата на рускиот амбасадор во Босна и Херцеговина, Игор Калабухов, кој рече дека Босна и Херцеговина може да заврши како Украина доколку одлучи да влезе во НАТО.

„Затоа сакаме да испратиме јасен сигнал дека ЕУ е тука, дека НАТО е тука и дека ние како Германија стоиме зад БиХ и демократските сили на сите народи“, вели пратеникот на СПД во Бундестагот.

Србија мора јасно да каже дали е на страната на ЕУ или Русија

Кога станува збор за евроинтеграциите на земјите од Западен Балкан, Ахметовиќ вели дека неодамнешната одлука донесена на Самитот на ЕУ за земјите од Западен Балкан била погрешна. Тој додава дека во својот неодамнешен говор во Бундестагот се залагал за побрз напредок на земјите од Западен Балкан на патот кон ЕУ.

Тој конкретно побара кандидатски статус за БиХ, визна либерализација за Косово, почеток на пристапните преговори за Македонија и Албанија и забрзување на процесот за Црна Гора. Сепак, Србија не ја спомна со ниту еден збор, што, нагласува, не е случајно. Затоа што Србија е „единствената земја, заедно со Босна и Херцеговина, каде што Додик ја блокира, која не сака да се приклучи кон санкциите против Русија“.

„Не можете да бидете членка на ЕУ ако во овој момент не ви е јасно дали сте на страната на демократијата, значи на ЕУ, или сте на страната на автократијата, значи Русија. И ако Србија не сака да го направи тоа ако одлучи, ќе биде тешко да ги преземе следните чекори. Отворено кажувам дека ако Србија каже дека ќе биде на страната на ЕУ, дека ќе воведе санкции кон Русија, тогаш ние сме тука и можеме да продолжиме понатаму“, вели Ахметовиќ.

Кога станува збор за условот Србија да го признае Косово за да стане полноправна членка на ЕУ, ставот на Ахметовиќ исто така е јасен: „Канцеларот Шолц рече, а јас само ќе го цитирам: „Ако Србија сака да влезе во ЕУ, треба да работи на исполнување на критериумите од Копенхаген, да се приклучи на санкциите против Русија и трето, тоа мора да биде нормализација на односите меѓу Косово и Србија, па порано или подоцна мора да го признае Косово.“