Поминаа 22 години од убиството на Жељко Ражнатовиќ Аркан, а неговиот живот и смрт и понатаму ја интригираат јавноста.

На 15 јануари 2000 година, Аркан беше застрелан со три истрели во главата во хотелот Интерконтинентал во Белград. Ова е приказна за деновите пред убиството, во кои започна незапирлива серија настани, кои завршија не само со убиството на Аркан, туку и со многу главни играчи на српското подземје во годините што следеа.

Заедно со Аркан на кобниот ден беа убиени и поранешни вработени во Сојузниот СУП, полковник Драган Гариќ и мајор Миленко Мандиќ, припадник на Српската доброволна гарда (СДГ). За време на атентатот, сопругата на Аркан, фолк пејачката Светлана Цеца Ражнатовиќ, беше во бутик во хотелот со нејзината сестра Лидија.

Она што се случи во пресрет на убиството на Аркан, како и целиот негов живот, би можело да биде сценарио за трилер од 1.000 страници. За мотивите на ликвидацијата, во која се појавија дури и ЦИА, Хашкиот трибунал и Слободан Милошевиќ, се вртеа многу верзии и теории на заговор.

Капка која ја прелеа чашата

Во тие години Аркан беше еден од најмоќните луѓе во Србија. Изгледаше недопирливо и неуништливо, но за него судбоносно беше неговото пријателство со Зоран Ускоковиќ Сколе, кое и двајцата ги чинеше крај од животот.

Сколе и Аркан работеа заедно во бизнисот со препродажба на домашни фудбалери во странство. Често се гледаа како гледаат натпревари од пониска лига во околината на Белград и бараат нови таленти, а Аркан го држеше ФК Обилиќ кој експресно влезе во Првата лига.

Со нив заеднички афери имаше и Драган Николиќ Гаги, единствениот кој во моментов издржува затворска казна за убиството на Аркан. Се дружеше и со Аркан. Во интервјуто пред неколку години, Николиќ ја претстави верзијата за мотивот за убиството на Аркан која и денес звучи најверојатна.

Аркан и Ускоковиќ имаа удел во милионскиот трансфер на тогашниот младински репрезентативец Никола Лазетиќ во странство во 1998 година. На сред работа дошло до недоразбирање за распределбата на парите, а Сколе и Гаги почувствувале дека не се „почитувани“. Гаги подоцна ќе каже дека веднаш било јасно дека „од време на време ќе има проблеми“.

– Пред тоа имавме коректни односи со Жељко Ражнатовиќ, со тоа што Сколе беше толку фасциниран од него што почна да го имитира. Во летото 1997 година, му реков: „Познавајќи го Аркан, знам дека блискоста со него чини многу“, особено затоа што му дозволи на Сколе да го повика неговото име. Тогаш му кажав дека порано или подоцна ќе има расправија. Сколе беше изненаден, но уште тогаш му кажав дека кога ќе се случи тоа и тогаш ќе бидам со него. Така беше – изјави пред неколку години Гаги Николиќ.

„Ќе биде сам во Интерконтинентал“

Сколе и Гаги биле револтирани по трансферот. Гаги призна дека одлучил да учествува во ликвидацијата на Аркан бидејќи, како што тврдел, Ражнатовиќ го убил неговиот кум Петар Вујчиќ.

Есента 1999 година Гаги со својот кум и поранешен полицаец Добросав Гавриќ отишол во ресторанот „Двор“ во Раковица, на покана на Зоран Ускоковиќ Сколе, кој важеше за главен криминалец во Раковица. Николиќ откри дека често го чекале во Автокоманда, каде што првично требаше да биде убиен. Потоа во неколку наврати отишле во хотелот „Интерконтинентал“, но на почетокот таа локација ја сметале за несоодветна.

Само два дена пред убиството Гаги, неговиот брат Милан Ѓуричиќ Мики, Добросав Гавриќ и нивните девојки ја дочекале српската нова година во Палиќ. Ѓуричиќ до тој момент наводно не знаел што планираат другите двајца.

Гавриќ бил против негово вклучување, мислел дека може да заврши се сам, без Мики. Попладнето на 15 јануари од Суботица тргнале за Белград со сива Тојота управувана од Гавриќ.

Додека ручале во Суботица му заѕвонил телефонот – му се јавил Сколе од Германија. Потоа бил повикан од Бранко Јевтовиќ Јорга, исто така осуден криминалец.

-Ми кажа дека добил информација дека Жељко Ражнатовиќ тој ден ќе биде сам во хотелот Интерконтинентал со сопругата Светлана Ражнатовиќ. Ми рече да видам што ќе правам и ако можам да одам во Белград. Тоа му го пренесов на Гавриќ… – изјави Гаги.

Аркан имаше 48 години кога беше убиен. Тој беше еден од најпознатите светски паравоени команданти и еден од најмоќните луѓе во регионот.

Акран прво бил приведен како тинејџер, а во 1972 година заминал во странство. Во тој период, како што се наведува денеска, ограбувал златари, најпрво во Италија, а потоа во Шведска, Белгија, Холандија… Тој бил уапсен две години подоцна, во 1974 година, по грабеж на банка. Осуден бил на 10 години затвор, но во 1979 година побегнал од затвор. Истото сценарио се случило и во Амстердам, па во Германија, па во Швајцарија. А потоа, во 1983 година, се враќа во Белград.

На крајот на осумдесеттите, Аркан ги презеде навивачите на Маракана. Велат дека собрал група момци и ги повикал на состанок челниците на навивачките групи на Црвена звезда и им кажал дека од тој момент се викаат „Делии“.

Во 1990-тите тој ја лансираше Српската доброволна гарда, која наскоро ќе биде преименувана во „Арканови тигри“.

Учеството во воени операции ќе му донесе обвинение за воени злосторства, кое ќе биде запечатено во Хаг дури по неговата смрт.